بچه ها بیان که مهمونی شده

سروصورت بابا خونی شده                                                                        

تن اکبر شده قبله بابا

کنارش نشسته رو خاک عزا

پاره های تن اکبر و داره

تیکه تیکه از زمین ورمی داره

با دستاش توی عبای می زاره

هی آروم آروم داره اشک می باره

می گه ای لاله پرپر بابا

بعد تو بی بال و بی پره بابا

تا قیامت دیدها تره بابا

چه کنم اینا مقدره بابا

می گه ای اکبر مهربون من

چه زود آوردی بابا خزون من

می گه ای چهره تومثل نبی

چی جواب مادرت بدم علی

اندازه یه کوه پر درد بابا

چه جوری به خیمه بر گرده بابا

ای که طولانی شده سجده تو

آخرش ندیدم اون حجله تو

نیاد اون دم که بابا زنده باشه

از جونش ولی شرمنده باشه

لشکر دشمن اسیر دشنمه

بابا جون اما بدون که تشنمه

مگه مادرت بابا فاطمه نیست

دشمانارو واسه چی واهمه نیست

مگه حیدر چه بدی کرده بابا

که باید کشته بشی تو کربلا

در خونمون آتش گرفته بود

دل هامون توشعله هاش برشته بود

این ها هم زاده اون نامرداند

اینا هم به انتظارفردا اند

می دونی آی بابا جون گرگن اینا

دل پیغمبر و آزردن اینا