بوی محرم می آید بوی یتیمی بچه ها. بوی دل داغ دیده ی خواهری. بوی اشک و آه . بوی فراق و هجران .بوی خون ,جنگ.بوی مظلو مانه ترین نو حه حسینی .

باز هم محرم در دل های عاشقان حسینی لانه کرد.باز هم صدای طنین انداز یا ((ابا عبدالله الحسین)) در فضای معنوی و روحانی اماکن نجوا کرد.

آری محرم آمد و بوی دل داغ دیده ای خواهری . خواهری که کسی نیست جز زینب . که صبوریش زیبا تر و خاص بود.آری افتخار می کنم که منم شده ام خواهر زینب

می دانی چرا؟آری منم برادری را از دست داده ام که مداح آقا ابا عبدالله بود.من کسی را از دست داده ام که عشقش حسین و بچه های حسین بود.

نمی دانم چه بگویم. دلم داغ دیده قلبم سوراخ شده و چشمانم از اشک لبریز شده.

جواد برادرم می خواست امسال نیز در مدح آقا نوحه بخواند و مرسیه سرایی کند و در سوگ آقا اشک بریزد و عزاداری کند .ولی او رفت اجل مهلتش نداد .آری او رفت و

دیگر نیست که صدای نوحه اش برای عاشقان حسینی طنین انداز شود و همه اشک بریزند.

او رفت ولی هیچگاه صدای ((تشنگان حرم عشق همه گوش کنید....آب را از نظر خویش فراموش کنید ))را که از او به یادگار مانده و قرار بود امسال هم برای حسینیان

بخواند را فراموش نمی کنیم .و همیشه با این صدا یاد او را زنده نگاه می داریم.